Bert op reis in Birma

Be Happy and a Good Person

 

Dat waren de afscheidswoorden van een oude en vooral wijze monnik met wie ik een gesprek had in een kleine Boedistische tempel in Bangkok. Na een hele enerverende dag ontroerden deze woorden mij en in gedachten bedankte ik mijn oma dat zij, op haar verjaardag, dit cadeautje aan mij heeft gegeven. Gisteren teruggereden vanuit Hua Hin naar Bangkok. Daar weer mijn intrek genomen in het vertrouwde Ibis Sathorn, het is altijd leuk om als bekende te worden begroet. Ik was stijf van het lange zitten in de minibus en om het lijf weer wat soepeler te maken ben ik bijna 3 uur gaan lopen, eerst door een prachtig park en later zwerven door de straten om uiteindelijk te eindigen in een complex met hele grote shopping malls. Ik loop inmiddels bijna 6 weken, alle afstanden, op mijn flip flops en het zal wennen zijn om weer schoenen te dragen. Hoewel ik op mijn brommertje deze beter wel aan had kunnen hebben!! Het contrast met Birma is nergens zo vervreemdend als hier in de shopping malls van Bangkok. Geld kan dan gelukkig maken, maar dat laten de mensen helaas niet blijken. Ik zie maar al te vaak dat dit ontevredenheid en chagrijn tot gevolg heeft. Dit in schril contrast met de mensen in Birma, geen of weinig geld, wel veel aandacht voor elkaar, altijd open staan en nieuwsgierig naar de ander. Ik mis de open blik en de liefdevolle glimlach, die volgens mij de wereld zou kunnen veranderen als de mensen deze zouden willen ontvangen. Vannacht voor het eerst slecht geslapen. De adrenaline is na mijn glijpartij, als een surfplank over het grind, gezakt en inmiddels doet het lijf mij pijn. Kan niet op mijn rechterkant liggen en als ik opsta voel in mij een hele stramme muppet. Weer naar het ziekenhuis voor wondverzorging en ik laat gelijk even naar mijn knie kijken, deze doet niet wat hij zou moeten doen. Ik dacht even naar het ziekenhuis, maar dat liep wel even anders. Het was hetzelfde ziekenhuis als in Hua Hin, alleen was dit een moloch van een ziekenhuis. Ik denk wel 3 maal groter dan bv. de Vu in Amsterdam. Uiteraard heeft hier de bureaucratie ook zijn intrede gedaan. Pasje maken, wachten, formulier invullen, wachten, begeleiding naar andere afdeling, wachten, formulier invullen, wachten enz. Het is echt “zorgreisje” geworden deze dag. Een bijzondere ervaring was dat alle wachtruimten gegroepeerd waren rondom een pleintje, waar in het midden een pianist en violist stonden die een live concert gaven. Eerst dacht ik dat is een goed idee voor Nederlandse ziekenhuizen, maar toen had ik ze nog niet horen spelen. De muziek die zij speelden was zo zwaar en heftig, dat als iemand zich niet zo best voelde je ter plekke in een zware depressie zou belanden. Helaas miste de violist nogal eens een noot. Het beoogde ontspannende effect werkte dus niet en was bij mij bloeddruk verhogend. Dat bleek trouwens niet bij de controle, bloeddruk oké en 6 kilo aan gewicht kwijt in de aflopende reis. Reizen is gezonder dan je denkt!! Na deze controle werd ik door een verpleegkundige gehaald en door een Chinese dokter ontvangen. Weer mijn verhaal vertellen en ik moest op een bank gaan liggen om mijn wonden te laten verzorgen. Hij wilde mij eerst controleren en begon gaas en pleister met bruut geweld van mijn lijf te halen. Toen ik hem duidelijk maakte dat het ook anders kon, keek hij mij aan alsof ik van mars kwam. Ik vroeg hem om het de verpleegkundige te laten doen. Omdat zij m.i. wel vakbekwaam is en zowaar dat liet hij doen. De verpleegkundige deed het uiteraard zorgvuldig en vooral veel aandacht voor de patiënt. Helaas keek zij wel steeds naar de arts, alsof zij steeds toestemming moest vragen om verder te gaan. De arts bekeek mijn wonden en uit een mengeling van chinees, thais en engels maakte hij mij duidelijk dat het er goed uitzag. Schoongemaakt en nieuw verband, kreeg wel gelijk twee recepten voor medicijnen, zijn ze hier dol op. Alleen voor de knie moest ik naar de orthopedische arts ( tja die moet ook zijn geld verdienen, niets is artsen hier vreemd). Ik weer wachten en uiteindelijk heel vriendelijk ontvangen door de arts, geheel andere benadering dan de eerste. Hij wilde wel een X-ray van mij knie laten maken. Ik dacht, oh nee daar gaan wij weer. Wachten, foto gemaakt, wachten en uiteindelijk gesprek met de arts. Geen fractuur, wat ik wel wist, maar mijn knie was niet zo best meer. Op de foto was te zien dat mijn kraakbeen bijna geheel is verdwenen en dat het bovenste deel van mijn bot er heel rafelig uitzag. Verder zat er vocht in en dat is mij niet vreemd. Moet de knieën ontzien, tja hoe doe je dat als dynamische muppet ? Hij stelde voor om een fit to fly af te geven en dat ik business class moest vliegen, omdat ik dan mijn been meer kon strekken. Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Vorige keer Cuba en nu weer. Carla zei: dit is de enige manier om jou in en ziekenhuis te krijgen voor een check up!! Zij heeft contact gehad met ANWB en deze weer met mij. Business class geregeld. Ik zal de volgende reis wel oppassen, maar dit is wel een prettige bijkomstigheid. Ook alle gemaakte taxi en andere kosten worden vergoed. Geweldig zo’n doorlopende reisverzekering bij de ANWB. Ik heb net mijn diner bij Mali restaurant, inmiddels ons vaste adres in Bangkok, genoten en de baas was weer spraakzaam en nieuwsgierig als altijd. Verder is het altijd genieten van de prachtige klassieke muziek die hij altijd weer uit de speakers weet te toveren. Daarna mijn rugzak gepakt en ik ben nu bezig deze tekst te schrijven. Zal deze straks of morgen wel posten. Het zit erop deze reis, met weemoed maar ook groot verlangen ga ik weer naar huis. Verlang naar mijn dochters en uiteraard Carla, waarvoor ik volgens mij meer ben dan een opvang en praatpaal (hahaha). Alleen reizen is prima, maar samen met Carla heeft nog altijd een grote meerwaarde voor mij ( niet alleen voor het reizen !!!! ). Ik wil iedereen bedanken die mij heeft gevolgd, een bericht heeft achtergelaten en ik hoop dat je net als ik genoten hebt van deze reis(mee). Tot de volgende keer en Be Happy and a Good Person!!!!!!!

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!